SÓBRIO-SOBRIEDADE ÉBRIO-EMBRIAGUEZ NEFALISTA-NEFALISMO (análise etimológica)

SÓBRIO/SOBRIEDADE:[1] (¹SE- n prefixo

do pron.refl.lat. sé, do i.-e. *se, *swe-, *swo-, *sewe-, *sewo-, pron.refl. us. para indicar 'o que é próprio de um indivíduo ou grupo', donde 'o que é posto à parte, desviado, separado', assumindo, ainda em lat., as segg. f.: 1) séd-, de um antigo abl. de sé, antes de pal. iniciadas por vogal: seditìo,ónis 'sedição, revolta, sublevação, motim', seditionarìus,ìi 'autor de sedições', seditiósus,a,um 'sedicioso, amotinador, revoltoso'; 2) sé-, sè-, diante de pal. iniciadas por consoante ou i e u sonânticos: secédo,is,éssi,éssum,dére 'afastar-se, retirar-se, refugiar-se', secérno,is,crévi,crétum,cernère 'separar, pôr à parte', secessìo,ónis 'ação de se retirar, de se separar, retirada; secessão', secipìo,is,éssi,éssum,père 'receber à parte', seclúdo,is,clúsi,clúsum,dère 'encerrar, prender separadamente', seclúsus,a,um 'fechado à parte, retirado, solitário', sèco,as,cui,éctum,áre 'cortar, separar cortando', secretarìum,ìi 'lugar recôndito; conselho privado; sacristia', secretìo,ónis 'separação (das partes), dissolução', secréto 'à parte; em segredo; sem ruído, sem barulho', secrétum,i 'lugar retirado', secrétus,a,um 'separado, afastado; secreto, oculto; guardado em segredo', securìtas,átis 'tranqüilidade, sossego; segurança', secúrus,a,um 'tranqüilo, plácido, seguro', segrègo,as,ávi,átum,áre 'separar, apartar, segregar, afastar', segrègus,a,um, ségrex,égis 'separado, segregado, posto à parte', semótus,a,um 'separado, apartado, distante, remoto', semovèo,es,óvi,ótum,ére 'apartar, afastar', separatìo,ónis 'separação, divisão', separátor,óris 'o que separa', separátus,a,um 'separado, colocado à parte', sepàro,as 'separar, dividir', severìtas,átis 'severidade, austeridade', sevérus,a,um 'severo, sério, grave'; 3) só-, var. atestada apenas em sóbrius (< *sóebrius), a,um 'sóbrio, não ébrio'; 4) sò-, vindo de sè-, us. antes de pal. iniciadas por consoante: sócors ou sécors,dis 'apático; indolente, desleixado', sodális,is 'companheiro, amigo; companheiro de dissolução', sodalìtas,átis 'companhia, sociedade', solútus,a,um 'desunido, aberto; que tem pouca consistência, mole; dissolvido, derretido, fundido; dado à dissipação', solitarìus,a,um 'isolado, separado, solitário', solìtas,átis 'solidão, desamparo, abandono', sólvo,is,i,solútum,solvère 'decompor, dissolver; libertar (alguém); saldar (uma dívida)'; podendo assumir as noções de: a) 'separação, afastamento': secretar, sedição, segredo, segregar, separar, solver; b) 'privação': seguro, sóbrio; as f. lat. séd e sé empregadas como preposição, com o mesmo sentido da prep.lat. sine 'sem', foram depois substituídas por esta, sobrevivendo apenas como pref. + )

Acepções

n adjetivo

1     moderado, contido no comer e no beber

1.1 não amante ou dependente de bebidas alcoólicas

2    que não se encontra sob o efeito de bebida alcoólica; não intoxicado por álcool

Ex.: estar s.

3     marcado por temperança, equilíbrio, moderação e/ou seriedade; contido nas emoções e caprichos

4     despojado de exibições de poder, cultura, inteligência; de caráter ou comportamento sereno, discreto, recatado

5     destituído de floreios e ornamentos desnecessários

Ex.: decoração s.

6     de tom ou cor não vistosa, chamativa

n substantivo masculino

7     indivíduo sóbrio

 

Sinônimos/Variantes

discreto, grave, sério, severo; como adj.: ver tb. antonímia de presumido e vistoso; como adj.s.m.: ver tb. antonímia de beberrão e maluco

 

Antônimos

como adj.: chamativo, comunicativo, desregrado, exibido, extrovertido, exuberante, intemperado, intemperante, lauto, vistoso; ver tb. sinonímia de presumido e vistoso; como adj.s.m.: ver sinonímia de beberrão e maluco

 

Etimologia

lat. sobrìus,a,um 'não ébrio'; f.hist. 1720 sôbrio, 1789 sóbrio

 

Acepções

n substantivo feminino

qualidade, condição ou estado de quem ou do que é sóbrio

1     moderação ou frugalidade no comer e/ou no beber

2    estado ou condição de quem não se encontra intoxicado por bebida alcoólica

3     moderação nas paixões e caprichos; temperança, equilíbrio, moderação, seriedade

4     caráter ou comportamento sereno, discreto, recatado

5     gravidade no modo de pensar, de falar etc.

6     Derivação: sentido figurado.

naturalidade no emprego de recursos literários e artísticos; despojamento de artifícios, floreios, ornamentos exagerados, efeitos intrincados

7     qualidade do que não tem tom ou cor vistosa, chamativa

 

Sinônimos/Variantes

comedimento, discrição, equilíbrio, moderação, parcimônia, recato, reserva, serenidade, temperança; ver tb. sinonímia de austeridade e antonímia de bebedeira

 

Antônimos

desregramento, exagero, exibição, extroversão, exuberância, gula, intemperança; ver tb. sinonímia de bebedeira

 

Etimologia

lat. sobriètas,átis 'temperança no beber, uso moderado do vinho; sobriedade, temperança; desinteresse; sabedoria, tino, prudência', der. de sobrìus,a,um 'não ébrio'

 

 

ÉBRIO/EMBRIAGUEZ:[2] (EBRI- n elemento de composição

antepositivo, do lat. ebrìus,a,um 'bêbado, embriagado'; der. latinos: ebriètas,átis 'embriaguez', ebriácus,a,um 'bêbado', ebriósus,a,um 'bêbado, dado ao vinho', ebriosìtas,átis 'bebedeira'; ocorre em voc. já orign. latinos, como ebriedade, ébrio e ebrioso (atestados no vern. desde os séculos XVI, XVII e XIX, respectivamente), já em outros, do sXIX em diante (salvo ebriativo, cunhado no sXVII); ocorre ainda em f. prefixadas, como inebriação, inebriado, inebriador, inebriamento, inebriante, inebriar, inebriativo e inebriável, do sXIX em diante, à exceção de inebriar, doc. desde o sXVII: ebriático, ebrie, ebriez, ebrifestante, ebrifestivo, ebrirridente, ebrissaltante <

EX- n prefixo

1) da prep.lat. ex/e 'movimento para fora, tirado de, acabamento', em port. tb. apenas e-, às vezes criando oponencialidades do tipo exportar/importar 'movimento para fora'/'movimento para dentro' ou do tipo exumar/inumar 'tirar (da terra)'/'pôr dentro (da terra)', excluir/incluir, egresso/ingresso; desde os começos do sXIX, este pref. tem sido empregado, com hífen sempre, para indicar que uma pessoa deixou de ser algo (função, cargo etc.) - ex-amigo, ex-presidente, ex-deputado, ex-noiva, ex-marido etc. 2) do pref.prep.gr. eks- 'fora de', conexo com ec-, ver, em geral com os sentidos coincidentes em lat. e em gr. (e, em ambos os casos, em pal. em que a consciência da prefixação é nula para o comum dos usuários); sem distinção de orig., o V.O. registra cerca de 1.500 pal. com esses pref., numa proporção de 3:1 entre latinas e gregas; notar, por fim, que, em f. muito popularizadas lat., há es- (escusar, p.ex.); ver 1exo- //

EC- n prefixo

de ek-, var. do pref.prep.gr. eks- 'fora de' (ver ex-); empregada diante de consoante, como no gr. eklesiastikós,ê,ón (< lat. ecclesiastìcus > eclesiástico [sXIV]), ekletikós,ê,ón (> eclético); tal f. prefixal aparece, entre outros, nos segg. cultismos: écbase, ecblastese, écbola, ecbólade, ecbólico, ecbolina, ecbólio, ecdêmico, ecdora, ecdótica, ecfiadite, ecfilaxia, écfora, ecforia, ecfrase, ecletismo, ecletista, eclipsação, eclipsado, eclipsal, eclipsamento, eclipsante, eclipsar, eclipsável, eclipse, eclíptico; eczema e der. - ver eczem(at)-; notar que a consciência do pref. é inexistente nos usuários em geral; ver 1exo- //

¹EXO- n prefixo

corresponde ao adv.prep.gr. éksó 'fora, de fora, por fora, afora', que ocorre em cultismos port. do sXIX em diante, muitos em áreas das ciências em geral; morficamente conexo com os pref. gr. tratados em ex- e ec- (vê-los), cumpre levar em conta a form.: p.ex., em exoftalmiaex- enquanto em exocrânia, exoplasma há este exo-; o V.O. registra entre exoácea e exouvir cerca de 300 pal. iniciadas com exo-, das quais mais de 270 têm o pref. exo- aqui considerado; o V.O. indica, como pronúncia do -x- em causa, quer/z/ quer/cs/, não encampando o valor de/gz/, que ocorre por vezes como ultracorreção em falantes de ing. ou fr. +

FERV- n elemento de composição

antepositivo, do v.lat. fervèó,és,fervùí,ére (arc. fervo,is,ferví,ère) 'ferver, estar fervendo', donde 'estar queimando, queimar (sentido físico e moral); borbulhar, fermentar; estar agitado, estar em grande atividade; estar cheio de, abundar, ser abundante' (romn. fierbe, it. fervere, esp. hervir, port. ferver), der. de uma raiz indo-européia *bher 'ferver'; a cognação lat. inclui fervor,óris 'calor, ardor, fervor; fermentação; agitação; vivacidade, vigor, arrebatamento, assomo', fervìdus,a,um 'aquecido, esquentado, férvido, quente, ardente; agitado, alvorotado; animado, ativo, fogoso; inflamado, veemente'; refervèo,es,vi,ére 'aquecer-se bem, ferver', fervéscó,is,ère 'aquecer-se, ferver; formigar, estar cheio de', donde déférvéscó,is,ví,ère 'cessar de ferver, arrefecer, esfriar-se; acalmar, abrandar, diminuir (o calor); acalmar-se, sossegar-se, moderar-se, aplacar-se', effervèo,es,ví,ére 'ferver, fermentar, entrar em combustão, borbulhar; formigar, afluir'; a cognação vern. desenvolve-se desde as orig. do idioma: afervar, aferventação, aferventado, aferventamento, aferventar, afervescer, afervescido, afervoração, afervorado, afervoramento, afervorar, afervorizado, afervorizar; defervescedor, defervescência, defervescente, defervescer, defervescido, defervescível; eferventação, eferventado, eferventamento, eferventante, eferventar, eferventável, efervescência, efervescente, efervescer; esfervecer, esfervelho, esferver, esfervilhação, esfervilhador, esfervilhante, esfervilhar; fervedoiro/fervedouro, fervedourense, fervedura, fervelhar, fervelho, fervença, fervência, ferventar, fervente, ferver, ferverão, fervescente, fervida, fervido, férvido, fervilha, fervilhação, fervilhamento, fervilhante, fervilhar, fervo, fervor, fervorar, fervoroso, fervura; refervedoiro/refervedouro, refervência, refervente, referver, refervido, refervimento, refervor; frevo (var. de fervo) e seus der. frevança, frevar, frevista e frevo-canção; ver ferment- //

FERMENT- n elemento de composição

antepositivo, do lat. ferméntum,í 'fermento, levedura; fermentação, cólera' (conexo pelo i.-e. com o v. fervére 'ferver', ver feriv-), de *bher-men-tom; donde os cog. lat. fermentó,as,ávi,átum,áre 'fermentar, pôr em fermentação, levedar; dizer gracejos picantes, gracejar com acrimônia' e fermentesco,is,ère 'fermentar, começar a fermentar, fazer-se fofo'; no vern., a cognação desenvolve-se do sXIV para cá: afermentado, afermentar; fermentabilidade, fermentação, fermentáceo, fermentado, fermentador, fermental, fermentamento, fermentante, fermentar, fermentário, fermentatividade, fermentativo, fermentável, fermentelense, fermentescedor, fermentescência, fermentescente, fermentescibilidade, fermentescido, fermentescível, fermento, fermentoso, fermentoterapia, fermentoterápico; infermentescibilidade, infermentescível; refermentação, refermentado, refermentar)

Acepções

n adjetivo e substantivo masculino

1    que ou aquele que está alcoolizado; bêbedo

2     que ou aquele que se embriaga freqüentemente; que ou quem é propenso à bebida

n adjetivo

3     que está com a mente ou os sentidos perturbados; embriagado, estonteado, tonto

4     que se deixa dominar por algo que entusiasma ou encanta; extasiado

5     Derivação: sentido figurado.

que se deixa transtornar completamente por uma paixão ou por algum forte sentimento; alucinado, embriagado

6     Derivação: sentido figurado.

muito desejoso; sedento, ávido

 

Coletivos

beberronia

 

Sinônimos/Variantes

ver sinonímia de beberrão e embriagado

 

Antônimos

ver antonímia de beberrão

 

Etimologia

lat. ebrìus,a,um 'bêbado, embriagado'; ver ebri-

 

Acepções

n substantivo feminino

1    estado causado pela ingestão de bebidas alcoólicas; embriagamento

2     Derivação: sentido figurado.

exaltação causada por grande alegria ou admiração; enlevação, inebriamento, êxtase

Ex.: e. do sucesso

 

Sinônimos/Variantes

ver sinonímia de bebedeira

 

Antônimos

ver antonímia de bebedeira

 

Etimologia

adap. do it. ubriacchezza  'id.', der. de ubriaco 'ébrio'

 

 

NEFALISTA/NEFALISMO:[3] (NEFALI- n elemento de composição

antepositivo, do gr. néphálios,a,on 'sóbrio'; ocorre nos cultismos nefália, nefálio, nefalismo, nefalista, nefalístico, do sXIX em diante)

Acepções

n adjetivo de dois gêneros

1     relativo a nefalismo

Ex.: atitude n.

n adjetivo e substantivo de dois gêneros

2     adepto do nefalismo

 

Etimologia

nefalismo + -ista, com troca de suf.

 

Acepções

n substantivo masculino

abstinência total de qualquer bebida alcoólica

 

Etimologia

gr. médio néphalismós < gr.cl. néphálimos,os,on ou néphálios,a,on 'que não bebe vinho'

 

 



[1] Análise Etimológica: HOUAISS 1.0 e 2.0 + http://etimologias.dechile.net/?sobrio (La palabra sobrio viene del adjetivo latino sobrius (moderado en el beber en origen, después también moderado en los demás aspectos de la vida). Los lingüistas están de acuerdo en que sobrius se forma a partir de la raíz indoeuropea *s(w)e- que es la que há dado lugar al pronombre reflexivo de tercera persona se, y la palabra vendría a querer indicar “que tiene control sobre sí mismo”. El elemento -brius se explica por el hecho de que sobrius se forma por analogía a ebrius (ebrio, borracho), su antónimo y palabra más antigua. Los gramáticos latinos explicaban ebrius como una formación a partir de bria, palabra muy poco atestiguada en las fuentes y que significa vaso vinario, entendiendo una formación con ex-(fuera de, de, desde, idea de sacar), por lo que la palabra vendría a significar “el que vacía los vasos de vino”. Esta etimología es recogida luego por diversos autores medievales, sin que tengamos la seguridad de si no se trata de una etimología popular. - Gracias: Helena

Lo anterior, en relación a la palabra latina ebrius, era la opinión de los respetados latinistas Ernout-Meillet.¹ Pero filólogos más modernos como DeVaan² y Watkins³ lo asocian a una raíz indoeuropea *h1egwh o *egwh- (beber), que estaría presente en el hitita ekuzi (el bebe) y el griego νήφειν (nephein = estar sobrio) de donde tenemos nefalista.

Fuentes: 1. Dicionnaire Étymologique de la Langue Latine - Alfred Ernout y Antoine Meillet - Cuarta Edición con actualización de Jacques André - 2001.

2. Etymological Dictionary of Latin and the other Italic Languages - Michiel de Vaan - Editado por Alexander Lubotsky - 2008.

3. The American Heritage Dictionary of Indo-European Roots. Editado por Calvert Watkins - Tercera edición - 2011.) + http://etimologias.dechile.net/PIE/?se (*se-, separar, *s(w)e, pronombre de tercera persona...) + http://etimologias.dechile.net/PIE/?egwh (*egwh-, beber...) + https://starling.rinet.ru/cgi-bin/response.cgi?single=1&basename=%5Cdata%5Cie%5Cpokorny&text_recno=1653&root=config (Number: 1653

Root: se-

English meaning: reflexive pronoun

German meaning: ursprünglich `abseits, getrennt, für sich', dann Reflexivpronomen

General comments: und (nach Analogie von *t(e)u̯es(e)u̯e-

Derivatives: adjektivisches Possessiv s(e)u̯o-

Material: se- und s(e)u̯e- Reflexivpronomen für alle Personen, Geschlechter uud Numeri; Gen. seu̯e, Dat. sebhei, enklit. Gen.-Dat. s(u̯)oi; adjektivisches Possessiv s(e)u̯o-; se-: se-u̯e- flektiert wie te-: te-u̯e `du'...). Alexander Vasconcelos, alex.iquitus@gmail.com

[2] Análise Etimológica: HOUAISS 1.0 e 2.0 + https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=brea&oldid=62009522 (... Alternate forms bria... brea f (plural breas) 1. tarpitch 2. tarpaulin... From Old Frisian brād, from Proto-Germanic *braudą... brea n (plural breaendiminutive breake) 1. bread...) + https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=bria&oldid=53805018 (... Alternative forms hebria... bria f (genitive briae); first declension 1. kind of cup used to drink wine...) + https://en.wiktionary.org/w/index.php?title=brew&oldid=62239853 (... brew... Middle English brewen, from Old English brēowan, from Proto-West Germanic *breuwan, from Proto-Germanic *brewwaną, from Proto-Indo-European *bʰrewh-... Cognate with Dutch brouwenGerman brauenSwedish bryggaNorwegian Bokmål brygge; also Ancient Greek φρέαρ (phréarwell)Latin fervēre (to be hot; to burn; to boil)Old Irish bruth (violent, boiling heat)Sanskrit भुर्वन् (bhurvánmotion of water). It may be related to English barley... brew (third-person singular simple present brewspresent participle brewingsimple past and past participle brewed) 1. (transitive, intransitive) To make tea or coffee by mixing tea leaves or coffee beans with hot water. quotations ▼ 2. (transitive) To heat wineinfusing it with spices; to mull. quotations ▼ 3. (transitive, intransitive) To make a hot soup by combining ingredients and boiling them in water. 4. (transitive, intransitive) To make beer by steeping a starch source in water and fermenting the resulting sweet liquid with yeast. 5. (transitive) To foment or prepare, as by brewing quotations ▼  Synonyms: contriveplothatch 6. (intransitive) To attend to the business, or go through the processes, of brewing or making beer. quotations ▼ 7. (intransitive, of an unwelcome event) To be in a state of preparation; to be mixing, forming, or gathering. quotations ▼ 8. (transitive, obsolete) To boil or seethe; to cook... brew (plural brews) 1. The mixture formed by brewing; that which is brewed; a brewage, such as a cup of tea or a brewed beer. quotations ▼ 2. (slang) A beer...) + http://www.perseus.tufts.edu/hopper/text?doc=Perseus:text:1999.04.0059:entry=bria (... brĭa , ae, f., I. a wine - vesselεἶδος ἀγγείου, Gloss. Philox.; Arn. 7, p. 235; cf. Hildebr. ad App. Mag. 59 (acc. to Charis. p. 63hebrĭa : hebria est vas vinarium, unde ebrius et ebria dicitur). A Latin Dictionary. Founded on Andrews' edition of Freund's Latin dictionary. revised, enlarged, and in great part rewritten by. Charlton T. Lewis, Ph.D. and. Charles Short, LL.D. Oxford. Clarendon Press. 1879. The National Endowment for the Humanities provided support for entering this text...) + http://ducange.enc.sorbonne.fr/BRIA + http://micmap.org/dicfro/search/gaffiot/bria . Alexander Vasconcelos, alex.iquitus@gmail.com

[3] Análise Etimológica: HOUAISS 1.0 e 2.0 + https://en.wiktionary.org/wiki/nephalist (... From Ancient Greek νηφάλιος (nēpháliossober), from νήφω (nḗphōto be sober)... nephalist (plural nephalists) 1. (obsolete, Temperance movement) One who practises nephalism; a teetotaller quotations ▲

  • 1883, James Miller, The dietetic reformer, and vegetarian messegen a monthly record of moral and physical proess volix third seriespage 335: Our JH Andrews, a nephalist and vegetist of lifelong standing.
  • 1881The National Temperance League's annualpage 39: Side by side with the teetotal society, there is, at the Hague, a Neerlandish Society for the Prohibition of Strong Drinks, whose President — Heer JL de Jonge — described himself as a nephalist.
  • 1865 "Obituary: The Late Professor Miller," Edinburgh medical journal - Volume 10, Part 1, 92: [...] but he was at the same time so zealous and scrupulously honest a nephalist, as he called himself, that he immediately gave up the use of wine when the distinctness of the need for it became obscured

...) + https://en.wiktionary.org/wiki/nephalism (... From Ancient Greek νηφάλιος (nēpháliossober), from νήφω (nḗphōto be sober)... nephalism (uncountable) 1. (obsolete, Temperance movementThe practice of abstaining completely from the drinking of alcoholteetotalism quotations ▲

  • 1862, James Miller, Nephalism, the true temperance of Scripture, science, and experiencepage 109: Our Nephalism we seek to honour as a stepping-stone to the gospel […]
  • 1881, January 26, quoting Bishop of Goulburn, Church of England Temperance Society[1]: The medical profession is somewhat divided in its estimate of the comparative value of temperance and of nephalism in promoting the designs which we have in view.
  • 1881, Rev. M. de Colleville, “Alcoholic Intemperance in Continental States”, in The National Temperance League's Annualpage 45: May the Lord have mercy on the drunkards of Continental Europe, […] and reclaim them all through the initiatory labours of those who, by nephalism brought back to the practice of the Gospel, have thus been so wonderfully saved from utter ruin and desolation

...) + https://en.wiktionary.org/wiki/%D5%B6%D6%85%D5%A9%D5%AB (... The original spelling is նաւթի (nawtʿi), of uncertain origin. Perhaps from Proto-Indo-European *n̥-hd-ti- and cognate with Ancient Greek νῆστις (nêstisnot eating, fasting (of persons); causing hunger, starving); for the constituents compare ան- (an-)ուտեմ (utem), +‎ -թի (-tʿi). Alternatively, from Proto-Indo-European *n-H(H)gʷʰ-ti-o- and cognate with Ancient Greek νήφω (nḗphōto be sober, drink no wine). The by-form անօթի (anōtʿi) can be treated as analogical after the privative prefix ան- (an-)...) + https://www.studylight.org/lexicons/eng/greek/3/3524.html (... Liddell-Scott-Jones Definitions

νηφᾰλ-έος, α, ον,

νηφάλιος, Hdn.Gr. 2.908, al.; = σώφρων, Suid., cf. Max.Tyr. 9.3, Agath. 2.3, Sch. Il. 23.398 (Sup.).

Adv. -έως sanely, ξυντελέσαι δόμον Aret. SD 1.6.

νηφᾰλ-ιος, α, ον,

also ος, ον 1 Timothy 3:11, Plu. 2.657c: (νήφω): 

I of drink, unmixed with wineν. μειλίγματα offerings of water, milk, and honey to the Eumenides, A. Eu. 107; to the Muses and Nymphs, κρατὴρ νηφάλιος Plu. 2.156d; νηφάλιαι εὐχωλαί, θυσίαι, A.R. 4.712, Polem.Hist. 42; ν. βωμοί IG 2.1651 (iv B.C.); νηφάλια καὶ μελίσπονδα θύειν Plu. 2.464c, 672b; τῷ Διονύσῳ πολλάκις ν. θύομεν ib. 132e (prov. of a frugal meal); ν. σπείσω Κύπριδι AP 5.225 (Paul. Sil.); ν. ξύλα wood other than vine twigs, burned in sacrifices, esp. the twigs of the herb θύμος, Philoch. 31, Crates Hist. 5; ν. πόπανον with no wine in it, IG 3.77.18.

II soberν. μέθη Ph. 1.16, 2.447; βαθὺ ἡ σιγὴ καὶ νηφάλιον, ἡ δὲ μέθη λάλον Plu. 2.504a; of persons1 Timothy 3:21 Timothy 3:11Titus 2:2, J. AJ 13.12.2. Adv. -ίως, ν. ἔχειν Poll. 6.26...

Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament

νηφάλιος

(-λεος , Rec., in 1Ti, ll. c), -ον (in cl., -α , -ον ),

(< νήφω ),

1. in cl., of drink, not mixed with wine.

2. In later writers (Plut., al.), of persons, sober, temperate: 1 Timothy 3:21 Timothy 3:11Titus 2:2.†...) + https://www.studylight.org/lexicons/eng/greek/3/3525.html (... Liddell-Scott-Jones Definitions

νήφω,

Dor. νάφω (v. infr. II), used by early writers only in pres., mostly in part.: later impf. ἔνηφον Chor. in RPhil. 1877.67: aor. ἔνηψα 1 Peter 4:7, Orac. ap. Ael. Fr. 103, J. AJ 11.3.3, Procl. in Prm. p.741 S., (ἐξ-) Aret. SD 1.5, (ἀν-) Nic.Dam. 4 J.: 

I to be sober, drink no wineοὔτε τι γὰρ ν. οὔτε λίην μεθύω Thgn. 478; νήφειν Archil. 4, Pl. Smp. 213e, al.: part. νήφων as Adj., = νηφάλιος, Hdt. 1.133, Ar. Lys. 1228; ὑμῖν ἀντέκυρσα.. νήφων ἀοίνοις S. OC 100; ὑπ' ἐχθροῦ νήφοντος ὑβριζόμην D. 21.74; τὸ τοὺς μεθύοντας... πλείω ζημίαν ἀποτίνειν τῶν ν. Lex Pittaciap. Arist. Pol. 1274b20; μεθύοντα.. παρὰ νηφόντων λόγους παραβάλλειν Pl. Smp. 214c; ν. θεός, i.e. water, Id. Lg. 773d: prov., τὸ ἐν τῇ καρδίᾳ τοῦ νήφοντος ἐπὶ τῆς γλώττης τοῦ μεθύοντος Plu. 2.503f; [Ἀναξαγόρας] οἷον ν. ἑφάνη παρ' εἰκῇ λέγοντας Arist. Metaph. 984b17; νήφων μεθύοντα ὑπὸ τῆς Ἀφροδίτης θεᾶται X. Smp. 8.21; τὸ νῆφον ὑπὸ τοῦ πάθους βυθίζεται Alciphr. 1.13.

II

1. metaph., to be self-controlled, Pl. Lg. 918d; to be sober and waryνᾶφε καὶ μέμνασ' ἀπιστεῖν Epich. [250]; γρηγορῶμεν καὶ νήφωμεν 1 Thessalonians 5:6; νήψατε εἰς προσευχάς 1 Pet. l.c.; νήφων καὶ πεφροντικώς Plu. 2.800b; ν. καὶ φροντιστής Gal. 17(1).991; προμηθής τε καὶ ν. Hdn. 2.15.1; καρδίῃ νήφοντος Poet. ap. Longin. 34.4; ν. λογισμός Epicur. Ephesians 3 p.64U.

2. ν. ἐκ κακοῦ recover oneself from.., Ach.Tat. 1.13; ἐγερθέντων καὶ νηψάντων ἀπὸ τῆς πτώσεως Procl.l.c... Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament

νήφω ,

to be sober, abstain from wine; metaph., of moral alertness, to be sober, calmcircumspect: 1 Thessalonians 5:61 Thessalonians 5:82 Timothy 4:5 (v. Ellic., in l), 1 Peter 1:131 Peter 4:71 Peter 5:8

(cf. ἐκ -, ἐκ -νήφω , and v. MM, xvii).†

SYN.: ἀγρυπνέω G69γρηγορέω G1127...) + https://biblehub.com/greek/3524.htm (... Strong’s Concordance néphalios: sober

Original Word: νηφαλέος, α, ον
Part of Speech: Adjective
Transliteration: néphalios
Phonetic Spelling: (nay-fal'-eh-os)
Definition: sober
Usage: sober, not intoxicated (with wine), temperate, vigilant.... Thayer’s Greek Lexcon STRONGS NT 3524: νηφαλέος
νηφαλέος (so Rec.st in 1 Timothy 3:2, 11 (where Rec.bez νηφαλαιος), after a later form) and νηφάλιος (alone well attested (Hort)), νηφάλεον (in Greek authors generally of three term.; from νήφω), sober, temperate; abstaining from wine, either entirely (Josephus, Antiquities 3, 12, 2) or at least from its immoderate use1 Timothy 3:2, 11Titus 2:2.[Falácia não-formal(≡Conteúdo) PETITIO PRINCIPII?] (In secular authors, especially Aeschylus and Plutarch, of things free from all infusion or addition of wine, as vessels, offerings, etc.)...) + https://biblehub.com/greek/3525.htm (... Strong’s Concordance néphó: to be sober, to abstain from wine

Original Word: νήφω
Part of Speech: Verb
Transliteration: néphó
Phonetic Spelling: (nay'-fo)
Definition: to be sober, to abstain from wine
Usage: (lit: I am sober), I am calm (vigilant), circumspect... Thayer’s Greek Lexcon STRONGS NT 3525: νήφω
νήφω; 1 aorist imperative 2 person plural νήψατε; from TheognisSophoclesXenophon down; to be sober; in the N. T. everywhere tropically, to be calm and collected in spirit; to be temperate, dispassionate, circumspect1 Thessalonians 5:6, 82 Timothy 4:51 Peter 1:131 Peter 5:8[Falácia não-formal(≡Conteúdo) TOMAR-O-EFEITO-PELA-CAUSA/INVERSÃO-CAUSA-EFEITO/DIREÇÃO-ERRADA?]εἰς τάς προσευχάςunto (the offering of) prayer, 1 Peter 4:7. (Synonym: see ἀγρυπνέω; and on the word see Ellicott on Timothy, the passage cited Compare: ἀνανήφωἐκνήφω.)...). Alexander Vasconcelos, alex.iquitus@gmail.com

Post a Comment

0 Comments